PF CARD
FILE:

NAME:
Kühn, Bruno. German

BORN:
17-12-1901, Rixdorf near Berlin.

EDUCATION:

OCCUPATION:

ARRIVED IN RUSSIA:

ORGANISATION:
NKVD

TRAINED AS:
WT-Operator

TO THE FIELD:
29-11-1942/30-11-1942

MISSION:
PICKAXE II

DROPPED AT:

NEAR:
Hulshorst, Gelderland

DROPPED WITH:
NA

OVERRUN:
NA

PLACE:
NA

RETURNED TO ENGLAND:
NA

AFTER MISSION REPORT:
NA

ARRESTED:
28-07-1943

PRISONS: Amsterdam, Brussel

DIED:
28-07-1943 (suicide)

PLACE:
Brussel ?

ALIAS:
SAUTERNE

NAMES IN THE FIELD:
Pavel Kouznetsov

RADIOPLANS:

CRYSTALS:

SET:

PREFIX:
unknown

CUTOUT:

WITH ORGANIZATION:

CONTACTS:

SAFEHOUSES:

TX LOCATIONS:

WT-OPERATOR(S):
NA

SOURCES:
Frans Kluiters

REMARKS:
Bruno Kühn (* 17. Dezember 1901 in Rixdorf bei Berlin; † wahrscheinlich 1944) war ein deutscher Kommunist und Widerstandskämpfer gegen den Nationalsozialismus.
Bruno Kühn wurde 1901 als Kind einer Arbeiterfamilie in Rixdorf bei Berlin geboren und war der ältere Bruder von Lotte Ulbricht. Ab 1918 gehörte er der Kommunistischen Partei Deutschlands (KPD) an. In der Zeit der Weimarer Republik wirkte er als Funktionär des 1920 entstandenen Kommunistischen Jugendverbandes Deutschlands (KJVD) im Bereich der politischen Kinder- und Jugendarbeit. Während des Spanischen Bürgerkrieges war er Mitglied der Internationalen Brigaden.
Im Zweiten Weltkrieg ging er in die Sowjetunion, um als Partisan im Hinterland der Wehrmacht zu kämpfen. Über den Zeitpunkt und die Umstände des Todes von Bruno Kühn gibt es unterschiedliche Angaben. In der Geschichtsschreibung der DDR war die Darstellung verbreitet, dass er im August 1941 in Weißrussland gefallen sei. Später fanden sich jedoch Hinweise darauf, dass er als „Fallschirmagent“ im August 1943 von der Gestapo in Amsterdam verhaftet und 1944 in Brüssel erschossen wurde.
Gedenkstein für den ehemaligen Pionierleiter und Widerstandskämpfer Bruno Kühn in Bad Belzig, dessen Namen auch die 1968 erbaute Schule trug
In der DDR trugen unter anderem mehrere Schulen und Pionierhäuser sowie eine Abteilung der Grenztruppen der DDR, zwei Torpedoschnellboote der Volksmarine und eine Kaserne sowie ein Regiment der Nationalen Volksarmee (NVA) seinen Namen. In Bad Belzig befindet sich am Freibad ein großer Findling mit der Aufschrift Bruno Kühn 1901-1944. Pionierleiter und antifaschistischer Widerstandskämpfer.

Literatur
Frank Schumann: Lotte und Walter. Die Ulbrichts in Selbstzeugnissen, Briefen und Dokumenten. Verlag Das Neue Berlin, Berlin 2003, ISBN 3-36-001233-X (zu allgemeinen biographischen Informationen)
Hans Schafranek: Im Hinterland des Feindes: Sowjetische Fallschirmagenten im Deutschen Reich 1942-1944. In: Jahrbuch 1996. Dokumentationsarchiv des Österreichischen Widerstandes, Wien 1996, ISBN 3-90-114227-4, S. 10-40 (zu neueren Forschungsergebnissen hinsichtlich seines Todes)
Dietrich Nummert: Er war Pionierleiter: Leben und Kampf des Berliner Arbeiterjungen Bruno Kühn. Verlag Junge Welt, Berlin 1970 (zur historischen Wahrnehmung in der DDR)
Stephan Hermlin: Die erste Reihe. Verlag Neues Leben, Berlin 1951, S. 84ff der fünften Auflage 1985 (zur historischen Wahrnehmung in der DDR)

RELEASED: NA

COMPLETE:
NO



© Weggum

w.mugge@home.nl

Datum: 23-09-2019

Daniël (Daan) Goulooze (Amsterdam, 28 april 1901 - Amsterdam, 10 september 1965) was een Nederlands communist en verzetsman. Hij was voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog verbindingsman tussen de CPN en de Komintern in Moskou.
Daan Goulooze groeide op in een Amsterdams arbeidersgezin met zes kinderen. Hij leerde voor timmerman en scheepstekenaar, maar ging werken in de bouw. Daar werd hij actief in de anarchistische organisaties NAS (Nationaal Arbeids-Secretariaat) en SAJO (Sociaal Anarchistische Jeugd Organisatie). Hij weigerde militaire dienst en dook jarenlang onder om aan arrestatie te ontkomen.
In de jaren twintig stapte hij over op de Communistische Partij van Nederland (CPN). In 1926 reisde hij met de Communistische Jeugdbond (CJB) naar Moskou, waar de jonge Sovjet-Unie grote indruk op hem maakte. In 1930 werd hij organisatiesecretaris van de CPN en in 1934 directeur van de partij-uitgeverij Pegasus. Na de machtsovername in Duitsland door Adolf Hitler in 1933 nam Goulooze de contacten op zich met Duitse communisten, die hun werk in Nederland voortzetten. Zo werd hij in 1935 aangewezen om het contact tussen de CPN en Georgi Dimitrov, de secretaris van de Communistische Internationale (Komintern) te leggen. Goulooze bleek een kundig organisator om het internationale verkeer in stand te houden.
Aan het eind van de jaren dertig opereerden onder zijn leiding vanuit Amsterdam vijf radiozenders met Moskou, met gecodeerd berichtenverkeer.
Bij het begin van de Tweede Wereldoorlog was Goulooze voorstander van een harde opstelling tegenover de Duitse bezetter, in tegenstelling tot partijleider Paul de Groot, die een afwachtende houding aannam op grond van het Hitler-Stalinpact. De Groot verdacht Goulooze ervan dat die campagne tegen hem voerde, en zelfs CPN-leden aan de bezetter had verraden. Er werd zelfs door CPN'ers een aanslag op zijn leven voorbereid. In 1942 reisde Goulooze naar Duitsland om radiocontact tussen de illegale KPD (Kommunistische Partei Deutschlands) en Moskou tot stand te brengen, maar slaagde daar niet in. De activiteiten van de Gestapo dwongen Goulooze de radio-activiteiten te stoppen.
In 1943 werd Goulooze lid van de CPN-partijleiding onder Jan Postma, toen de bestuurders Lou Jansen en Jan Dieters waren gearresteerd en Paul de Groot zich had teruggetrokken. In 1943 werd ook de nieuwe CPN-leiding gearresteerd. Goulooze werd langdurig verhoord maar gaf zijn contacten niet prijs. Na Dolle Dinsdag (september 1944) werd hij overgebracht naar kamp Vught en daarna naar Sachsenhausen, waar hij het einde van de oorlog haalde.
Na de bevrijding hernam Paul de Groot zijn positie als partijleider van de CPN. Hij duldde Goulooze niet naast zich, en die trok zich terug op de uitgeverij De Republiek der Letteren. Op 17 juni 1948 werd hij als lid van de CPN geschorst. De gezondheid van Goulooze ging gestadig achteruit, en in 1965 overleed hij op straat door een hartaanval. Bron: Wikipedia.