BRIEVEN
Transcripties van brieven die Tobias aan diverse personen schreef.
                                         Haarlem 10 Nov 1941
Beste menschen,

Wij waren allen weer blij de vorige week bericht van U te ontvangen en daarom beschouw ik het als een plicht weer eens wat van me te laten horen. Ik hoop alleen maar dat het niet lang meer nodig is om op deze wijze bericht van ons te ontvangen.
Van de familie uit België krijgen wij geen bericht en ik geloof niet dat zij eenig bericht van ons ontvagen. Het spijt ons steeds meer dat wij U niet kunnen helpen, temeer daar we hier wel werken maar natuurlijk niet in het vak waar we vroeger in thuis waren. Ik heb op het moment wel heel weinig te doen, Wim en Ben werken bij oom Jan. Had eerst werk gevonden bij mijn aanstaande Schoonvader, maar daar waren grote moeilijkheden die de tijd met zich mee bracht, zodat ook hij momenteel zonder werk is. Mijn meisje deed haar praktisch werk voor haar school, maar ook daar is nu iets tussen gekomen zodat ze nu in de huishouding bij haar Moeder is.
We zijn al aardig in de tijd en het mooie weer wat er geweest is, is dan ook al lang weer achter de rug, jammer genoeg. Van mijn oude vrienden en sportvrienden hoor ik niets meer en het is ze ook niet goed gegaan. Na de oorlog hoop ik me weer aan mijn sport te kunnen wijden en zal het dan dan maar eens alleen moeten proberen. We weten per slot toch nog niet waar we komen, dus dat zullen we eerst maar eens afwachten. Over dat opgemaakte bed waar U het in uw vorige brief over had zijn Wim en wij erg blij mee. Ik hoop echter dat ook voor ons een bedje zal staan. Een leeg bed is trouwens ook goed dan zullen we proberen het zelf op te maken.
Over 2 weken is er een tentoonstelling voor konijnen fokkers in Den Haag, er zullen van onze konijntjes vertegenwoordigt zijn uit onzen eigen stal.
Moeder was vorige week in Amsterdam op bezoek bij Trante Trien, ze is erg down en we betwijfelen het of zij over dit alles zal heen komen, kleine Dick word een flinke jongen en is nu op het Lyceum.
Voor een week of wat terug was ik naar St. Maartensbrug op bezoek, met Kerstmis zou ik daar weer gaan logeren, maar dan moet ik een konijntje voor hun meenemen, nu dat doen we met alle plezier, voor wat hoort wat. Morgen komt Klara, mijn meisje hier, ik ben ook een paar dagen niet goed geweest en mocht niet op straat. Nu beste menschen het aller beste gewenscht van familie en kennissen hier, de groeten aan broer Max (?) waren blij voor hem goede berichten te ontvangen, wensch ook zijn familie het beste veel goeds en een stevige poot van Uw

                            Tobs


Beste mijnheer Bosboom

Van harte bedankt voor de lieve brief en hoop het spoedig persoonlijk te kunnen doen.
Het begint hier al aardig te winteren. Zou het steeds wel zomer willen hebben. De kinderen maken het gelukkig alle goed, hoop bij u het zelfde. Vele groeten ook voor uw familie en een spoedig weerzien van uw toegenegen

                            Guus
Was deze brief bestemd voor de vader van Tobias? Tante Trien en Dick zijn Trijnie Leguit-Dekker en haar zoon Dick Leguit. Haar man Jaap Leguit voer als Kapitein op een schip dat kapseizde op de Atlantische Oceaan met een lading slecht gealden staal op 5 januari 1941. De zus van Trijntje, Guurtje Dekker,  was getrouwd met Piet Leguit, hij was ook kapitein op een schip en dit schip geladen met munitie werd getorpedeerd op 13 maart 1943 door de U-107 en ontplofte 350 mijl uit de kust van Spanje, er was slechts 1 overlevende. http://www.leguijt.info/Website/Kwartierstaat/kwartierstaat.htm

Ome Jan is Jan de Graaf, broer van Geurtje de Graaf, de moeder van Tobs. Hij had een rijwielhandel in Haarlem aan de Koninginneweg 48. Naast de zaak woonde de moeder van Jan en Geurtje, Betje de Graaf-Cornelissen. 
Woonde Tobs met zijn moeder nog in het huurhuis op de Kruidbergerweg 46 in Santpoort
.
Lieve Moeder

Hier dan eindelijk weer eens een berichtje van uw zoon. Het was niet mogelijk om eerder iemand naar U toe te sturen, daar we het allen nogal druk hebben.
Hoe is het er mee op het ogenblik?
Ik ben hier goed verzorgd, woon met een paar meisjes samen in een eigen flat, het eten gaat best, ben nog in het bezit van stroom en een goede potkachel waar het eten op gekookt wordt.
Niet zo lang geleden kwam ik Meijer tegen van de fabriek die me heel belangstellend vroeg hoe het thuis ging. Ik kreeg de indruk dat hij van niets afwist.
Moeder, graag had ik één van mijn winterjassen gehad, het donkerblauwe pak, mijn chamberlout, Kaphandschoenen en één van de dubbele fietstassen. Hoop dat ik het niet al te lastig maak.
Hoe maakt Wim het en wat doet hij op het ogenblik? Hij is gauw jarig, maar ik ben op het moment nu niet in staat iets voor hem te verzorgen. Hij houdt een paar mooie nieuwe Overhemden van me te goed.
Met Vader alles in orde volgens berichten van gisteren. Eva werkt nu op het Hoofdkwartier, die heeft net zo lang zitten draaien totdat zij dit gedaan kreeg, ben dus nu iederen dag een paar maal in contact het haar, de kleine hond heeft zijn kleine prikoortjes nu rechtop. Ik verlang er erg naar om U dit alles eens te laten zien als alle ellende weer eens voorbij zal zijn.
Hoe heeft U nu verder alles geregeld met het huis? Is alles er nu uit of is Wim nog steeds bezig het met stukjes en beetjes er uit te halen?
Van de meisjes nog wat nieuws gehoord? Nu Moeder ik moet er maar weer mee ophouden, als ik U weer eens zie dan zal ik U nog wel heel wat meer te vertellen hebben. Ik wensch U het allerbeste, veel sterkte in al het moeilijke en een dikke zoen van Uw zoon

                                      Tobs
Onderstaande brief schreef Tobias aan zijn moeder ergens in november-december 1944 en deze werd door Madeline en Gerda bij mevrouw Biallosterski-de Graaf bezorgd en zij namen de gevraagde spullen mee terug.
Bovengenoemde werknemer Meijer werkte waarschijnlijk voor Tobias Biallostersli Sr. in de fabriek in Amsterdam. Waarschijnlijk als klover of als polijster.
Vanuit de gevangenis, waarschijnlijk in Scheveningen, schreef Tobias een briefje aan Gerda Meijer, één van zijn koeriersters. Maar die zat zelf ook vast. dus wat hier nu precies de bedoeling van was is niet geheel duidelijk. Misschien een val om meer medewerkers van Tobias te pakken te kunnen krijgen? Waarschijnlijk heeft hij niet zelf geschreven, maar dicteerde dit aan Tony Visser of aan Nol van Duyn.
Gerda Lankhout?

                            Van Hans

Lieve Gerda

Hier komt een echt jammer briefje. Hoe maak je het? Ik hoop dat zij goed voor je zijn! Wat mij zelf betreft, de behandeling hier is zeer correct. Ben zelf nog niet in staat om zelf iets te schrijven. Het eten is goed, maar aangezien ik zwak ben zou ik graag willen dat je mij wat versterkend voedsel toestuurde.
Die zwarte meneer die laatst maandag een bezoek bracht aan den Amstellaan heeft een klein sleuteltje van de blauwe koffer van Eve. Zou je nu kunnen zorgen dat ik het volgende kreeg; handdoek met zeep, tandpasta en borstel, ondergoed, busje thee, suiker, boter, ham of spek. Vet, chocolade, enz, kaakjes, brood, verder wat tabak en vloeipapier, dit staat in het kastje en laat zo gauw mogelijk iets van je hooren. Ben zeer benieuwt, hoe je het maakt, wanneer mogelijk zie wat slaap pastilles te krijgen.
Cheerio Gerda bij voorbaat mijn hartelijke dank.

                                         Hans
De genoemde 'Zwarte meneer' zou een zwart handelaar kunnen zijn. Hoe Gerda aan een slaapmiddel zou moeten komen is een raadsel, of men zou dit voor Tobs moeten droppen?
Tobias schrijft tijdens zijn tweede missie DRAUGHTS in Nederland een brief aan zijn moeder die hij aan twee van zijn koeriersters meegeeft om die bij haar te bezorgen. Tijdens zijn opleiding was Tobias verteld nooit en te nimmer met zijn familie contact op te nemen. Maar hij kan het niet verkroppen zijn moeder een hart onder de riem te steken na de arrestatie van zijn broer Ben. Deze brief zal medio oktober 1944 geschreven zijn. Waarschijnlijk woonde zijn moeder toen bij haar broer in Haarlem.
Lieve Moeder

Het was niet mijn bedoeling iets van me te laten horen alvorens we weer in vrede in een bevreid Vaderland zouden leven. Toch na alles wat er zich in den laatsten maanden heeft afgespeeld is het geloof ik wel beter het nu onder deze omstandigheden te doen.
Wat er met Ben gebeurd is kwam ik een maand geleden te weten en het is ook voor mij hard te beseffen wat dit alles beteekend.
Ondanks dit alles is er nog goede hoop en dat is dat ik al het mogelijke zal doen om te trachtten hem zo snel mogelijk uit de handen van de Moffen te krijgen zodra daarvoor den tijd gekomen is. Deze toestemming kan ik onmiddellijk krijgen van Prins Bernhard.
Nu had ik U nog iets willen vragen Moeder en dat is dat ik het zeer naar zou vinden als U zich om enige reden ongerust zou maken over het feit dat ik wederom hier ben verschenen. Hier is geen rede voor en U heeft toch ook dat een ieder ook al zou ik als soldaat aan het front staan, of deel zou uitmaken van de luchtmacht dezelfde risico loopt.
Van Vader had ik U dit willen zeggen, hij wist een dag voordat ik vertrok van dit alles af, hij verlangt erg naar U, maar heeft soms het gevoel dat hij vervreemd is van U en van zijn kinderen.
Kort voordat ik wegging maakte hij plannen om naar Antwerpen te vertrekken en vandaar te proberen naar huis te komen, aangezien het hem alles te lang duurde. Dit is nu gelukkig helemaal weer uit mijn hoofd daar ik voor hem toestemming heb verkregen van de Minister van Justitie
(Warendorf) dat hij onmiddellijk met Regering zal terugkeren naar hier. Den Minister heeft U zelf nog eenmaal ontmoet als ik me goed herinner bij ons thuis en is een goede vriend van me. Het zal onder normale omstandigheden als Burger zijnde nog verschijdene maanden duren alvoren hij anders toestemming hiervoor zou krijgen. Ik hoop Moeder dat ik Uw nieuwe schoondochter spoedig aan U kom voorstellen. Het was vervelend hard voor ons beiden om weer uit elkaar te gaan, doch ze is verbazend flink en moedig. Probeerd al het mogelijke om zo snel mogelijk Nederlandsc te leren spreken, zodat ze zich niet als een vreemde eend in de bijt gevoeld. We hebben een mooi huisje in het noorden van de stad waar ik juist vandaan kwam met een tuin erbij en een verbazend lief hondje genaamd "Mette", nu drie maanden oud, een Scot Terrier piek zwart die we uit Edinburgh gehaald hebben. Ze was verbazend duur maar zijn blij dat we haar hebben. Hoe maken de meisjes het, is alles nog in orde en Gromoe, Wim, Tante Reinie, Oom Jan en de anderen. Ik hoop dat U zo verstandig zult zijn om dit alleen aan Wim mede te delen, U kunt den brengsters van dezen brief een briefje teruggeven en aan de rest van de familie vertellen dat ze een brief brachten van Mevrouw Hamel of iemand anders die U net in uw hoofd schiet. Voor Ada (Bootsma) en haar Moeder kunt u vertellen dat ik een brief van hun Vader en man ontvangen heb, dat hij in goede gezondheid is, doch verbazend naar zijn Vrouw en kinderen verlangt.
Hoe is de ramp van de evacuatie verlopen, heeft U nog wat kunnen redden en hoe is Uw financiële positie op het moment? Mocht U mijn geld wat ik U toendertijdgegeven hebt nodig hebben dan moet U het vanzelfsprekend gebruiken en als U hier aan te kort heeft laat U het mij dan weten dan kunt U meer gerust krijgen, daar ik geen gebrek heb. Maak me wel zorgen over de meisjes die dezen brief brengen, werken voor mij dus U kunt ze alles meegeven doch niets vragen. Mijn naam en uw naam is aan hun niet bekend en het is niet de bedoeling dit hierbij te doen. Weten verder niets van dezen inhoud af. Graag had ik dat U ze gastvrij ontvangt, als Tante Reini melk heeft een kopje koffie aanbied als mogelijk, dit verdienen ze wel daar ze hard werken voor ons allen.
Nu had ik U nog iets te vragen Moeder aangezien ik naast mijn militaire kleding alleen maar wat kort aan ondergoed en andere dingen heb voor burgerpak; zou ik graag dat U ze zou willen meegeven 1) Mijn langen groene Regenjas zonder ceintuur. 2) één van mijn overhemden, met een paar dassen. 3) 2 paar sokken. 4) één stel zomer ondergoed. 5) één paar schoenen. 6) als mogelijk een hoed van Vader.
Het is natuurlijk wel moeilijk om dit mee te geven zonder dat het erg in de gaten loopt, als het niet gaat. Vraagt U dan of ze of één van de dagen van dezen week week willen terugkomen. Ze moeten er wel een eind voor fietsen maar waarschijnlijk zullen toch wel weer deze week Uw kant uit moeten.
Had U mijn postzegels nog kunnen redden? Nu Moeder houd goede moed, ik moet er mee stoppen daar mijn kaars nagenoeg op is. U heeft U nu al even langen tijd flink gehouden dus ik reken erop dat U dit juist nu ook zal doen er zal ons nog wel veel ellende te wachten staan, maar licht en warmte zullen toch wederom terugkeren. Ik hoop dat dezen brief alleen maar een steun voor U mag zijn en dat U niet gaat piekeren en peinzen. Uw zoon is 3 maanden geleden ook tot Luitenant bevorderd en door de Engelschen onderscheiden.

                                              T.
w.mugge@home.nl
TERUG NAAR OVERZICHT
Op 27 december 1944 schreef Tobias zijn vrouw Eva een brief die waarschijnlijk via Zwitserland, of via Zweden naar Engeland ging. In deze brief worden ook de (RAF) laarzen genoemd die Tobias uiteindelijk mede fataal werden.
                                                 27 December

Hello Darling.

Did receive your nice letter and was very thankfull with it. How are you feeling, darling? I am sometimes very lonely, but am happy that there is enough work to keep me busy. How is Poul, hope still allright, and how is your work, Evke is it not too much.
It must be very difficult for Father, darling. Ben our youngest brother is in Germany under very bad conditions and am terrible afraid that we never will see him again. Have spent second x-mas
(day) with Josephine who is still not allright.
(redacted)...with you in the flat, but it is still so far away. I got my own flat here where the girls also are living, food is not too bad for us, because they are sending me always something from the country, but live is terrible expensive.
The two boys
(Bram & Douwe) are allright, but the second one is self conceited and was rather difficult in the beginning. I have given him a spcial name EGG!
Your boots are fantastic dearest and don't understand where you got it from, was it something like my silk stockings?
Is it not strange darling to stay between all those Dutch? I would ask you a lot of things, but even that is not possible, so have to keep it for myself and dream about it till there is peace and freedom.
I am always lazy in the morning but in the afternoon and night it is sometimes difficult to keep the girls and myself awake all (redacted)... stuff is finished, so I hope they will give me some in a small packet. How is our youngest daughter darling, is she clean and sweet?
Darling, I am rather thin at the moment, but still allright. Are you carefull dearest, looking after yourself?
Mother is staying by uncle Jan, but very disagreeable.
Hope you will receive this letter Evke keep your head up and take life easy, but please be extra carefull.
Goodbye my love.
                         God bless you,

                                                Tobs
De copy waarvan deze transcriptie is gemaakt is duidelijk niet zelf door Tobias geschreven. Mogelijk heeft Eva het origineel na de oorlog overgeschreven.
Jaap Leguit en Trijntje Dekker
Dick Leguit, 20-5-1935.
U-107 in Lorient.